Wiktor Misky

Wiktor Stefan Marian Misky urodził się 8 września 1890 roku w Wadowicach. Przed 1914 rokiem pracował jako technik. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do oddziałów strzeleckich, a następnie służył w Legionach Polskich. Został ranny w bitwie pod Laskami w październiku 1914 roku. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w strukturach intendentury, awansując do stopnia podpułkownika.

W latach 30. pełnił służbę w Grodnie, gdzie około 1934 roku objął urząd prezydenta miasta. Później wrócił do służby wojskowej, między innymi jako szef intendentury w Dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku kierował służbą intendentury armii „Poznań”. Trafił do niemieckiej niewoli i przebywał między innymi w oflagu VII A Murnau; wolność odzyskał 29 kwietnia 1945 roku. Po wojnie mieszkał we Francji. Był pierwowzorem Witka Delneya w powieści Emila Zegadłowicza „Zmory”. Zmarł w 1950 roku.

Na podstawie artykułu „Wiktor Misky” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.