Stanisław Sopicki

Stanisław Sopicki, polski dziennikarz i polityk chadecki, urodził się 1 października 1903 roku w Wadowicach. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1925-1934 pracował w piśmie „Głos Narodu”, a później należał do warszawskiego Klubu Sprawozdawców Parlamentarnych i redakcji katowickiej „Polonii”, gdzie kierował między innymi działem politycznym. Był sekretarzem generalnym Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji, a następnie działał w Stronnictwie Pracy. Redagował również dziennik tej partii „Nowa prawda”.

Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Krakowie, a w 1940 roku przedostał się za granicę. W Wielkiej Brytanii zasiadał w Radzie Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej i kierował redakcją „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”. W latach 1944-1947 był ministrem odbudowy administracji publicznej w rządzie Tomasza Arciszewskiego, a później pełnił tę funkcję w gabinecie Tadeusza Komorowskiego. W latach 1950-1952 był ministrem skarbu. Działał w emigracyjnych strukturach Stronnictwa Pracy i pozostawał publicystą. Zmarł 11 lutego 1976 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Sopicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.