Rafał Kalinowski

Rafał Kalinowski, właściwie Józef Kalinowski, urodził się 1 września 1835 roku w Wilnie. Ukończył Mikołajewską Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu, zdobywając wykształcenie inżynierskie i stopień porucznika. Pracował jako wykładowca, przy budowie kolei na linii Odessa-Kursk oraz w wojsku w Brześciu Litewskim. Po wybuchu powstania styczniowego opuścił służbę w armii Imperium Rosyjskiego, a następnie włączył się w powstanie i objął stanowisko ministra wojny w litewskich władzach powstańczych.

Aresztowany w 1864 roku, został skazany na śmierć, lecz wyrok zamieniono na katorgę na Syberii. Po zwolnieniu z zesłania w 1874 roku był wychowawcą księcia Augusta Czartoryskiego. W 1877 roku wstąpił do zakonu karmelitów bosych, a w 1882 roku przyjął święcenia kapłańskie. Trzykrotnie pełnił funkcję przeora klasztoru w Czernej oraz przełożonego klasztoru w Wadowicach. Zmarł 15 listopada 1907 roku w Wadowicach. Jan Paweł II kanonizował go w 1991 roku.

Na podstawie artykułu „Rafał Kalinowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.