Konstanty Łotocki

Konstanty Emil Łotocki (1890-1940) był oficerem Wojska Polskiego, majorem intendentem. Urodził się w Wadowicach. W 1910 ukończył krakowskie gimnazjum, a podczas I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej. W 1917 został mianowany podporucznikiem sanitarnym. Do Wojska Polskiego wstąpił w 1920 roku i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 13 pułku piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie. Zajmował stanowiska w administracji wojskowej, a w 1933 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. Od 1936 służył w Kierownictwie Zaopatrzenia Intendentury jako kierownik referatu rachuby pieniężnej. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli i był jeńcem obozu w Kozielsku. Został zamordowany przez NKWD w Katyniu między 16 a 19 kwietnia 1940 roku. Był żonaty z Zofią i miał dwoje dzieci. Mieszkał w Warszawie. W 2007 roku awansowano go pośmiertnie na podpułkownika.

Na podstawie artykułu „Konstanty Łotocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.