Jan Kozakiewicz
Dziennikarz, osoba publiczna, polityk
- Urodzony
- 9 grudnia 1857, Wadowice
- Zmarł
- 15 marca 1927, Kołomyja
- Zawody
- dziennikarz, osoba publiczna, polityk
Jan Kozakiewicz, używający pseudonimów Janko, Wojewoda i Wolter, urodził się 9 grudnia 1857 roku w Wadowicach. Ukończył tam szkołę powszechną, a następnie rozpoczął naukę w seminarium nauczycielskim w Krakowie. Włączył się w działalność tajnych kół rewolucyjnych, za co był aresztowany i osadzony w więzieniu. Po wydaleniu ze szkoły wyjechał do Lwowa, gdzie pracował jako szewc i prowadził działalność agitacyjną wśród rzemieślników. Był związany z Galicyjską Partią Socjaldemokratyczną, a później z Polską Partią Socjalno-Demokratyczną Galicji i Śląska Cieszyńskiego.
Współpracował z polskimi pismami, redagował i wydawał lwowskiego „Robotnika”, a także napisał dramat „Pokonani zwycięzcami”. Uczestniczył w kongresach II Międzynarodówki. W latach 1897-1900 był posłem do austriackiej Rady Państwa. Później wyjechał do Argentyny, a następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie działał w organizacjach polonijnych i redagował tygodnik „Robotnik” w Chicago. Do Polski wrócił w 1923 roku. Pracował w fabryce w Porębie, a następnie kierował Kasą Chorych w Kołomyi, gdzie zmarł 15 marca 1927 roku.
Na podstawie artykułu „Jan Kozakiewicz (polityk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.