Jan Grudziński

Jan Grudziński urodził się 5 stycznia 1915 roku w Wadowicach. Był komunistycznym działaczem partyjnym i państwowym w okresie PRL, miał wykształcenie średnie. Przed II wojną światową został skazany za działalność komunistyczną na trzy lata więzienia; karę odbywał w latach 1934-1936. Podczas wojny przebywał we Lwowie, a następnie na Uralu. Później został oficerem politycznym w 2 Armii Wojska Polskiego.

Po wojnie działał w strukturach PPR. Był członkiem pomorskiej grupy operacyjnej KC PPR, a w 1945 roku wszedł w skład Komitetu Wojewódzkiego PPR Pomorza. Pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego PPR w Bydgoszczy, a następnie w Gdyni. W latach 1951-1954 kierował Wydziałem Przemysłu Lekkiego KC PZPR. Później był podsekretarzem stanu w ministerstwach przemysłu drzewnego i papierniczego oraz leśnictwa i przemysłu drzewnego. W marcu 1968 roku usunięto go z funkcji wiceministra po zaangażowaniu jego córki Ireny w demonstracje studenckie; znaczenie miało także jego żydowskie pochodzenie.

W kolejnych latach pracował jako inspektor kredytowy w Narodowym Banku Polskim. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 7 marca 1991 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Grudziński (działacz partyjny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.