Franciszek Suknarowski

Franciszek Suknarowski urodził się 12 maja 1912 roku w Wadowicach, gdzie zmarł 6 lipca 1998 roku. Był malarzem i rzeźbiarzem. W latach 1931-1936 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego i Kazimierza Sichulskiego. Jako student związał się z kręgiem artystycznym Emila Zegadłowicza, a w 1933 roku po raz pierwszy wystawił swoje prace. Przed wojną prezentował je także w Krakowie, Bielsku i Wiśle. Był członkiem założycielem Grupy Plastyków Beskidzkich „Czartak II”.

Po wojnie pracował w szkolnictwie: uczył w wadowickim liceum, a od 1950 roku wykładał rzeźbę w Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej i kierował Państwowym Ogniskiem Plastycznym. Tworzył rzeźby, w tym pomniki Emila Zegadłowicza i Armii Radzieckiej, oraz obrazy. Jego prace znajdują się między innymi w Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu i Muzeum Okręgowym w Bielsku. W Wadowicach działała także prywatna galeria jego prac przy ulicy Karmelickiej. Był współzałożycielem Klubów Pracy Twórczej „Beskidy” i „Beskidnicy”, a także prezesem Towarzystwa Miłośników Ziemi Wadowickiej i Fundacji „Czartak”. W 1995 roku otrzymał Nagrodę im. Karola Miarki.

Na podstawie artykułu „Franciszek Suknarowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.