Edwin Jędrkiewicz

Edwin Jędrkiewicz, urodzony 16 kwietnia 1889 roku w Wadowicach, był poetą, prozaikiem, dramatopisarzem i tłumaczem. Ukończył szkołę średnią we Lwowie, a następnie studiował tam filologię klasyczną i filozofię. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny we Lwowie i Ołomuńcu, a pod koniec lat 20. przeniósł się do Gdańska, gdzie uczył i organizował życie teatralne. W latach 1920-1924 pełnił funkcję sekretarza i prezesa lwowskiego Związku Zawodowego Literatów Polskich.

Podczas II wojny światowej przebywał we Lwowie i Jaremczach, a w 1944 roku został ewakuowany na Węgry. Po powrocie do Polski pracował jako nauczyciel w Gdańsku i kustosz Biblioteki Miejskiej. Był pierwszym prezesem gdańskiego oddziału Związku Literatów Polskich w latach 1946-1948. Od 1951 roku mieszkał w Poroninie. Tworzył m.in. dramaty, opowiadania i powieści, takie jak „Saul król”, „Droga z Martynowic” i „Kukły mistrza Damiana”. Tłumaczył z łaciny dzieła Apulejusza, Erazma z Rotterdamu i Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Zmarł 4 września 1971 roku w Mediolanie; został pochowany w Torre Pellice we Włoszech.

Na podstawie artykułu „Edwin Jędrkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.